Clenbuterol i inne spalacze tłuszczu – zagrożenia związane ze stosowaniem
Clenbuterol to lek z grupy mimetyków rozszerzający oskrzela. Został wycofany z lecznictwa w 1988 roku, obecnie stosowany jest w weterynarii oraz podawany zwierzętom hodowlanym, w celu przyspieszenia wzrostu i zwiększenia masy tkanki mięśniowej • Clenbuterol jako środek zakazany • Co to jest Clenbuterol? • Jakie mogą być skutki uboczne? • Specjaliści ostrzegają • Jakie są negatywne skutki innych środków spalających? Środek zakazany w sporcie wyczynowym Z uwagi na jego właściwości podobne do działania sterydów anabolicznych (pobudzające, anaboliczne i potencjalne wspomagające wydolność), jest często stosowany w kulturystyce, sportach sylwetkowych i sporcie wyczynowym. Bywa również stosowany przez kobiety w celu redukcji tkanki tłuszczowej. Ponieważ posiada on specyficzne właściwości, jego zażywanie jest zabronione i grozi długoterminową dyskwalifikacją. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) umieściła clenbuterol na liście substancji zabronionych w każdym czasie – zarówno w trakcie zawodów jak i poza sezonem startowym. Dlatego też ryzykowanie kariery sportowej oraz zdrowia dla krótkotrwałych efektów wydaje się decyzją nieracjonalną, szczególnie gdy dostępne są legalne i bezpieczniejsze metody poprawy sylwetki. Mechanizm działania substancji Clenbuterol działa pobudzająco, podobnie jak efedryna, jednak należy zaznaczyć, że jego działanie jest o wiele silniejsze i bardziej selektywne wobec receptorów beta-2-adrenergicznych. Clenbuterol powoduje również znaczne przyspieszenie tempa przemiany materii i lipolizy, wzmożenie termogenezy, zwiększa aktywność amin katecholowych (adrenaliny, noradrenaliny i dopaminy), które podwyższają ciśnienie krwi, przyśpieszają bicie serca oraz podnoszą poziom glukozy we krwi. Substancja ta stymuluje receptory beta-2 w tkance mięśniowej, co teoretycznie może prowadzić do zwiększenia beztłuszczowej masy ciała przy jednoczesnej redukcji tkanki tłuszczowej. Właśnie ta właściwość sprawia, że clenbuterol jest szczególnie popularny wśród kulturystów w fazie pre-konkursowej, gdy zależy im na maksymalnej definicji mięśni przy zachowaniu ich objętości. Należy jednak podkreślić, że dowody naukowe potwierdzające skuteczność tej substancji u ludzi są ograniczone i nie uzasadniają ryzyka związanego z jej stosowaniem. Spektrum działań niepożądanych Lek ten łączony jest często ze sterydami anaboliczno-androgennymi, hormonami tarczycy lub johimbiną. Należy pamiętać, że w przypadku stosowania wielu środków doustnych zwiększa się drastycznie ryzyko uszkodzenia wątroby. Już niewielkie dawki tego leku mogą powodować tachykardię, drżenie mięśni, podenerwowanie, wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Przy wyższych dawkach efekty te ulegają nasileniu, a dodatkowo pojawiać się mogą także bóle w klatce piersiowej, nudności, wymioty, spłycenie oddechu, bezsenność i hipokaliemia. Długotrwałe stosowanie clenbuterolu prowadzi do zjawiska desensytyzacji receptorów beta-2, co wymusza zwiększanie dawek dla utrzymania efektu. To z kolei potęguje ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych, w tym arytmii zagrażających życiu. Opisywane są również przypadki przerostowej kardiomiopatii – schorzenia, w którym mięsień sercowy ulega nienaturalnemu ...
Dla kogo dieta bezglutenowa
Dieta bezglutenowa stała się ostatnio niezwykle popularna. Polecają ją lekarze, znani aktorzy i popularni sportowcy. W sklepach coraz częściej widzimy reklamy produktów bezglutenowych. Pszenica posądzana jest o wywoływanie chorób metabolicznych i autoimmunologicznych oraz sprzyjanie nadwadze i otyłości. W związku z tym, czy każdy z nas powinien wykluczyć gluten z diety w ramach profilaktyki zdrowotnej? Czym jest gluten Celiakia jako choroba autoimmunologiczna Niecelakalna nadwrażliwość na gluten Czy eliminować gluten z diety Czym jest gluten Gluten to kompleks białkowy składający się z dwóch frakcji: prolaminy oraz gluteliny. Oba te składniki magazynowane są naturalnie w zarodku ziaren zbóż. W zależności od rodzaju zboża, prolamina przyjmuje różne nazwy — w pszenicy jest to gliadyna, w życie sekalina, natomiast w jęczmieniu hordeina. Ten białkowy układ odpowiada za charakterystyczne właściwości technologiczne ciasta: elastyczność, sprężystość oraz lepkość, a także intensyfikuje smak produktów wypiekanych i przetworzonych. Dzięki tym właściwościom gluten znalazł szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym. Obecny jest on nie tylko w oczywistych produktach zbożowych, takich jak pieczywo tostowe, bułki czy płatki śniadaniowe, ale również w żywności silnie przetworzonej — gotowych sosach, wędlinach, zupkach instant, krakersach. Co więcej, gluten dodawany jest nawet do jogurtów, przypraw oraz mieszanek przyprawowych, gdzie pełni funkcję zagęszczacza lub nośnika aromatu. Celiakia jako choroba autoimmunologiczna Celiakia jest przewlekłą, wielonarządową chorobą o podłożu autoimmunologicznym, która rozwija się u osób genetycznie predysponowanych. Mechanizm patologiczny polega na nieprawidłowej odpowiedzi immunologicznej na białka glutenowe, które przenikają przez barierę śluzówkową jelit. W konsekwencji dochodzi do aktywacji limfocytów T oraz produkcji autoprzeciwciał skierowanych przeciwko transglutaminazie tkankowej, co wywołuje stan zapalny w jelicie cienkim. Długotrwały proces zapalny prowadzi do zaniku kosmków jelitowych, co bezpośrednio upośledza wchłanianie składników odżywczych. U pacjentów z celiakią obserwuje się niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), żelaza, kwasu foliowego oraz wapnia. Nieleczona choroba zwiększa ryzyko powikłań, w tym osteoporozy, niedokrwistości, zaburzeń neurologicznych oraz chłoniaków jelitowych. Jedyną skuteczną formą terapii jest stosowanie ścisłej diety bezglutenowej przez całe życie. O nowych i starszych metodach leczenia celiakii możesz przeczytać na www.akademiadietetyki.pl/celiakia-stare-i-nowe-metody-leczenia. Niecelakalna nadwrażliwość na gluten Wśród osób, u których wykluczono celiakię na podstawie testów serologicznych i biopsji jelita cienkiego, może występować odmienna jednostka chorobowa — niecelakalna nadwrażliwość na gluten (NCGS, Non-Celiac Gluten Sensitivity). Stan ten określany jest także jako niealergiczna nadwrażliwość na gluten lub nietolerancja glutenu, która nie ma charakteru immunologicznego typowego dla celiakii. Etiopatogeneza NCGS nie została w pełni wyjaśniona, lecz badania wskazują na rolę zaburzeń bariery jelitowej, aktywacji wrodzonego układu odpornościowego oraz wrażliwości na inne ...